Äs isch zfride bi üsne Chüe

Am Morge am 5.30, we d Lüt no i de Better si, de ga i scho vou Munterkit ga luege, wis de Chüe äch git. Fründlech blicke si usm Barre, denn i chume mit äm Gläckcharre, gib ne Miuchfueter, gib ne Sauz u oh, dene Chüene gfauz.

Äs isch zfride bi üsne Chüe. Zfride, scho am Morge früe. Äs isch zfride bi üsne Chüe.

När z Mäuche, das macht Spass. Dankbar frässe si Heu u Grass. Obwou unbezaut, tüe si Pflicht treu, gäbe viu Miuch immer wieder neu.

Äs isch zfride bi üsne Chüe. - Natürlech, s' git haut chli z tüe. Doch s' isch zfride bi üsne Chüe.

Vo letscht ha i de Chüe verzeut, was sech grad so ir Politik abspiut. Doch sie fine: Glich, was wird cho, dene z Bärn zige mir's doch scho!

Äs isch zfride bi üsne Chüe. Dr Miuchpris macht ne ke Müe. Äs isch zfride, so zfride bis üsne Chüe.

Wed öppe mau bi üs verbigisch u grad d' Chüe uf dr Wid use gsesch, de deich dra: Lueg si a! Het dr Schöpfer nid Wunderbars ta?

U isch's nid zfride bi üsne Chüe? Zwösche Blueme, Böim u Flüe. Äs isch zfride, ja zfride bi üsne Chüe.